Liefde is geen test

Vandaag is het Valentijnsdag. En misschien voel je daar van alles bij — verwachting, druk, verlangen, of juist niet van dat alles: "och, het is maar een dag" of "het is maar commerciële onzin".

Wat het ook is: het zegt iets over wat jij belangrijk vindt in je relatie.

En dát verdient aandacht en communicatie — niet alleen op 14 februari.

Want helderheid over je verlangens, behoeften, over gezien worden en de daaruit voortkomende verwachtingen blijken keer op keer een van de grootste obstakels voor échte verbinding én struikelblokken tussen partners.

Uit de praktijk

Vorige week sprak ik een vrouw die zich al dagenlang opwond. Ze hadden samen een weekendje weggeboekt voor Valentijnsdag — zij had de trip geregeld, hij zou het restaurant doen.

Maar met nog een week te gaan: niks.

"Straks komen we daar aan en heeft hij niks geregeld. Dan zitten we in het eerste het beste tentje en ben ik pissig. Eigenlijk bén ik al pissig."

Herkenbaar?

Het gaat natuurlijk niet alleen om dat restaurant. Het gaat om wat eronder zit:

Zie je me wel? Ben ik belangrijk genoeg? Kan ik op je rekenen?

Het raakt de essentie in een liefdesrelatie: "Ben jij er voor mij?"

En dat wordt nu aan een etentje opgehangen. Een verkapte test. En als het tegenvalt? Dan is dat het bewijs dat de ander dus NIET gecommitteerd is, er niet voor je is, niet van je houdt.

Klinkt dramatisch, hè?

En toch is dit hoe ons (onbewuste) brein werkt. De (dreiging van) afwijzing maakt dat we in een soort spiraal van angst terechtkomen.

Wat als je het gewoon zegt?

Wat als je erkent dat het voor jou belangrijk is dat hij een kaartje schrijft, een bloemetje meebrengt, iets lekkers voor je haalt, het etentje regelt — en je dat ook gewoon uitspreekt?

Niet als verwijt, maar als verlangen.

"Ik merk dat ik me zorgen maak over het restaurant. Het is belangrijk voor me dat we daar iets leuks hebben, een plek waar we even écht samen zijn. Wil je er nog even samen naar kijken?"

Of zelfs: "Ik merk dat ik al zit te mokken of me op zit te vreten — en dat is niet eerlijk. Ik wil graag samen iets moois van dit weekend maken."

Dat is volwassen liefde.

Niet: de ander moet aanvoelen wat ik nodig heb.

Maar: ik erken wat ik nodig heb, en ik deel dat.

Romantiek overschat?

Niet romantisch?

Mmm... wat ís romantiek — en wordt het niet enorm overschat?

Als romantiek betekent dat je moet raden, testen en hopen dat de ander het aanvoelt... dan wordt elke relatie een constante test.

Wat als échte romantiek 'm niet in de perfecte verrassing zit. Maar in gezien worden. In gehoord worden. In samen kiezen.

En misschien is dát wel het mooiste Valentijnscadeau dat je elkaar kunt geven!

Een reminder

Of je nu iets doet met Valentijnsdag of niet — misschien is dit wel een mooie reminder:

Kijk vandaag eens écht naar elkaar. Vraag wat de ander nodig heeft. Deel wat jij nodig hebt.

Dat is waar liefde van groeit.

"Het aardige tussen man en vrouw is, dat zij niets van elkaar begrijpen." — Godfried Bomans

Liefs, Eline